Kolejna z jaskiń znajdujących się w okolicach Kir. Po raz pierwszy została opisana w 1887 roku przez Jana Gwalberta Pawlikowskiego. Powstała przez zapadnięcie się poniższych komór i najprawdopodobniej stanowi część systemy korytarzy Jaskini Mylnej. Otwór wejściowy jest dość duży, dalej trzeba zejść pionowo w dół po stalowej drabince. Od sali głównej prowadzi kilka korytarzy które są jednak ślepo zakończone. Jeśli odważymy się zejść opadającym w dół korytarzem, znajdującym się po lewej od wejścia, znajdziemy się w mniejszej sali z której już łatwo dostać się do małej kapliczki. Cyrkulacja powietrza nasuwa przypuszczenia, że jaskinia jest połączona z inną. We wnętrzu panuje duża wilgotność i istnieje możliwość wystąpienia deszczu podziemnego. Zima tworzą się lodowe stalagmity. Warto jednak pamiętać, ze zimą dojście do jaskini jest trudne, łatwo się przewrócić lub osunąć. Dlatego na zwiedzanie najlepiej wybrać suchy i ciepły dzień w trakcie sezonu wiosenno- letniego. Wtedy wyprawa powinna być najłatwiejsza i najprzyjemniejsza.
Copyright @ 2010 jaskinie.info.